Kau yang menghina disiplin
pernahkah terkial-kial
lemas di laut?
yang kau paut ribut
yang kau rengkuh lembut
yang kau terjah menyedut
yang kau tongkah menjerut
paru-paru seakan-akan membatu
dada seakan-akan pecah
selangka seakan-akan patah
Lebih perih
semuanya kini di ranjang sedih
bercadar putih
Tercungap-cungap meminta nyawa
dulu diberi mengikut giliran
kini berdasarkan pilihan
Kalaulah boleh air mata perawat
menjadi ubat
telah kering lautan kasih
KEBENARAN APAKAH LAGI
YANG MAHU KAU UJI
DENGAN SESUKA HATI?
No comments:
Post a Comment